حبٍ يشيّب صاحبه ما بَعَـدْ شـاب
وحبٍ يشيب وصاحبه في شبابـه
وحبٍ يغيب وصاحبه ما بَعَدْ غـاب
وحبٍ يدوم وصاحبه فـي غيابـه
وحب يذوّب خافـقٍ مـا بعـد ذاب
وحبٍ يداوي صاحبه مـن عذابـه
وحبٍ يتوّب خافقٍ مـا بَعَـدْ تـاب
وحبٍ يزيدك رغبـةٍ فـي الكتابـه
وحبٍ حياته كلّهـا لـوم وِعْتـاب
وحبٍ حقيقي مـا يضـرّك عتابـه
وحبٍ بلا معنى وحـبٍ بلاأسبـاب
يبدا غريب وينتهـي فـي غرابـه
وحبٍ ضعيفٍ مثل حبرٍ على كْتـاب
تمحيه دمعـه فـي ثوانـي كآبـه
وحبٍ قويٍ مثل قصرٍ لـه أبـواب
لو هبّ عاتيْ الريح ما اهتز بابـه
وحبٍ بداية رحلته نظـرة إعجـاب
وآخر مطافه مثل يـومٍ بـدا بـه
وحبٍ يعيش بداخل قْلوب الأحبـاب
وحبٍ يشيع وكـل حَـيٍ درى بـه
وحبٍ مقامه في ضلوع الصَدِر طاب
وحبٍ يعدّي مثـل مـرّ السحابـه
وحبٍ على قبره نعق بوم وغْـراب
وحبٍ تغنّى بـه لحـون الربابـه
وحبٍ بمقدارٍ وحـبٍ بـلا حْسـاب
وحـبٍ بمعـروفٍ وحـبٍ نهابـه
وحبٍ يعيش أهله وسط داره أغراب
ويموت قهر ويندفـن فـي ترابـه
وحبٍ غدا سرّه سوالـف للأجنـاب
وحبٍ يموت وصاحبه ما حكى بـه